مروری کوتاه بر اینکه چرا کلسترول (LDL) در علت بیماری های قلبی نقش دارد: تغذیه

مروری کوتاه بر اینکه چرا کلسترول (LDL) در علت بیماری های قلبی نقش دارد: تغذیه


در اینجا دلیل این است که من معتقدم کلسترول در علت بیماری های قلبی دخیل است

📷

من اغلب مقالات یا پست هایی را از افرادی می بینم که شک ندارند که کلسترول غذایی و کلسترول سرمی نقش مهمی در شروع و پیشرفت بیماری عروق کرونر دارند. در اینجا به این دلیل است که من معتقدم کلسترول غذایی و کلسترول سرمی بالا خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را افزایش می دهد ، به این امید که بتوانیم یک بحث سالم را در این زمینه هدایت کنیم.

ابتدا می خواهم به دو ادعای رایج بپردازم.

اولین ادعا که در انواع مختلف ارائه می شود

کلسترول برای سلامتی ضروری است ، شما به آن نیاز دارید

این ادعا در واقع متضمن این است که به نوعی ممکن است کلسترول وجود نداشته باشد ، و این چیزی است که برخی افراد توصیه می کنند. طنز اینجاست که همان افراد همیشه تکرار می کنند که بدن کلسترول مورد نیاز خود را تولید می کند (وقتی می گویید که کلسترول غذایی هیچ تاثیری بر کلسترول سرم ندارد). بنابراین چرا خوردن کلسترول صفر اهمیت دارد؟

همچنین ، همانطور که توسط بسیاری از مردم انجام شده است ، نشان می دهد که از آنجا که برای زندگی ضروری است ، داشتن مقدار زیادی از آن ممکن نیست و نباید نگران کلسترول بالا باشید.

امیدوارم هر کس در اینجا بتواند پوچی این ادعا را ببیند. هیچ کس ادعا نمی کند که کلسترول برای زندگی ضروری نیست. آنچه ادعا می شود این است که سطح فوق فیزیولوژیکی کلسترول یک مشکل است ، همانطور که سطح فوق فیزیولوژیکی گلوکز مشکل ساز است ، و همانطور که سطح فوق فیزیولوژیکی آهن مشکل ساز است ، هر دو نیز برای زندگی قابل توجه است

این نوع تفکر دوتایی ، سیاه و سفید باید از همان ابتدا یک پرچم قرمز بزرگ باشد.

یکی دیگر از الزامات مهم برای خروج از راه

در واقع کلسترول پایین است افزایش یافت فانی

در واقع ، شواهد بسیار کمی برای اثبات این ادعا وجود دارد ، و شواهد زیادی بر خلاف آن ، و این ادعا معمولاً با داده های اکولوژیکی بسیار ضعیفی مانند این ارائه می شود.

فقط به این نمودار نگاه کنید و مشخص است که چه اتفاقی می افتد: افرادی که در این نمودار بیشتر از بیماری CHD جان خود را از دست می دهند ، همگی از کشورهای فقیر هستند و دسترسی کمی به مراقبت های پزشکی خوب دارند ، در حالی که افرادی که کمتر از بیماری CHD می میرند ، همگی از کشورهای ثروتمند با داروهای برتر پزشکی هستند. مراقبت هایی مانند ژاپن ، کانادا ، سوئیس ، دانمارک و غیره اجازه ندهید این نوع داده های ضعیف شما را گیج کند.

اول ، یک علت معکوس معکوس در مورد کلسترول پایین و مرگ و میر وجود دارد ، یعنی بسیاری از بیماریها در واقع کلسترول را کاهش می دهند ، که می تواند به نظر برسد که کلسترول پایین با مرگ و میر مرتبط است. در اینجا منابع این 1 ، 2 آمده است.

شواهد کمی وجود دارد که کاهش LDL-c مرگ و میر غیر مرتبط با CHD را افزایش می دهد.

همچنین ، شواهدی وجود دارد که نشان می دهد افراد با کلسترول پایین در طول زندگی خود عملاً طول عمر خود را افزایش داده اند. 1 ، 2

بگذارید بریم سر اصل مطلب: چرا من معتقدم کلسترول در شروع و پیشرفت بیماری شریانی نقش دارد؟

شواهدی وجود دارد که به اوایل دهه 1900 برمی گردد.

اثبات شماره 1: تغذیه کلسترول در مدل حیوانی (شامل گیاهخواران ، همه چیز خواران و گوشتخواران) به طور مداوم منجر به تنگ شدن عروق می شود.

همه چیز از آنجا شروع شد که یک خرگوش تحقیقاتی رژیم غذایی سرشار از کلسترول را دریافت کرد و متوجه شد که آنها به سرعت در حال ایجاد آتروما هستند.

یکی از منتقدان که از شک و تردیدهای کلسترول خوشش می آید این است که می توان آن را حذف کرد زیرا خرگوش ها گیاه خوار هستند و به خوبی با رژیم غذایی با کلسترول بالا سازگار نیستند. خوب ، از آن زمان به بعد ، نتایج مشابهی در گیاهخواران ، همه چیزخواران ، گوشتخواران و بسیاری از گونه های پستانداران تکرار شده است. در تحقیقات روی حیوانات ، 1 ، 2 ، 3 ، 4،5،6 تغذیه کلسترول داده می شود sin qua non، که یک شرط اساسی برای القای تصلب شرایین است. این همه در جامعه علمی به خوبی پذیرفته شده است ، هیچ شکی در مورد این رابطه و اثر رژیم غذایی با کلسترول بالا در ایجاد آترواسکلروز وجود ندارد. در مقایسه ، هیچ گاه ثابت نشده است که ساکارز بدون رژیم غذایی باعث ایجاد تصلب شرایین بدون کلسترول می شود.

این نکته در واقع از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا کلسترول غذایی احتمالاً قوی تر از کلسترول سرم با خطرات قلبی عروقی ارتباط دارد. در مدل حیوانی ، ممکن است با رژیم غذایی کم کلسترول اضافی ، آترواسکلروز ایجاد شود ، حتی اگر کلسترول سرم زیاد افزایش پیدا نکند.

همانطور که نویسندگان اشاره می کنند

این مطالعه بر تغییرات درون شریانی یک پستاندار غیر انسانی پس از مدیریت کلسترول در رژیم غذایی در سطوح بسیار پایین تر از مواردی که معمولاً برای القای تصلب شرایین تجربی استفاده می شود ، متمرکز شده است. تغییرات داخلی مشاهده شده بر این اساس بسیار کوچکتر بود. رژیم گروه 1 در ابتدا برای نشان دادن نقطه صفر تأثیر کلسترول رژیم غذایی بر روی انتهای شریانی طراحی شده بود. با این حال ، چنین نکته ای یافت نشد. هیچ آستانه ای برای کلسترول رژیم غذایی با توجه به مشكلات نامطلوب سوء بر عروق ایجاد نشد.

به این معنی که هر مقدار کلسترول از صفر افزایش پلاک ها را می گیرد.

توجه به این نکته و به خاطر سپردن آن بسیار مهم است.

اثبات شماره 2: افرادی که دارای پلی مورفیسم های ژنتیکی هستند و از نظر ژنتیکی سطح کلسترول پایینی دارند ، خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی کاهش می یابد.

کارآزمایی های تصادفی مندلی ، مطالعاتی هستند که به بررسی تأثیر چندشکلی ژنی خاص با تأثیر شناخته شده بر یک نتیجه خاص پرداخته اند. این امر باعث می شود از مشکلات عوامل گیج کننده کلاسیک در مطالعات اپیدمیولوژیک جلوگیری شود.

ژن های زیادی وجود دارند که با سطح کلسترول پایین مرتبط هستند. بسیاری از مطالعات مندلی نشان داده اند که افرادی با چنین ژن هایی بسیار کمتر از CHD رنج می برند. 1 ، 2 ، 3

هر 9 پلی مورفیسم با کاهش بسیار مداوم در خطر CHD در واحد LDL-C کمتر ، بدون شواهدی از ناهمگنی اثر (I2 = 0.0٪) همراه بود. در یک متاآنالیز با ترکیب داده های غیر همپوشان 312،321 شرکت کننده ، قرار گرفتن در معرض طبیعی طولانی مدت با LDL-C پایین با 54.5٪ (فاصله اطمینان 95٪: 48.8٪ تا 59.5٪) کاهش خطر CHD برای هر میلی مول بر لیتر (38.7 میلی گرم در دسی لیتر) LDL-C کمتر. این نشان دهنده سه برابر بیشتر کاهش خطر CHD در واحد LDL-C پایین تر از آن است که در طول درمان با استاتین در مراحل بعدی زندگی مشاهده شد (19 × 10 43 43 /8 = p). 1

اثبات شماره 3: کلسترول و سایر مداخلات در شیوه زندگی که کلسترول را کاهش می دهد ، به طور مداوم میزان بروز و مرگ و میر قلبی را کاهش می دهد

استاتین ها و سایر داروهایی که کلسترول را از طریق مکانیسم های مختلف کاهش می دهند ، میزان بروز و مرگ و میر ناشی از CHD را به طور مداوم کاهش می دهند. اما روشهای دیگری برای کاهش کلسترول LDL وجود دارد که هیچ اثر پلئوتروپیک شناخته شده ای ندارند و همچنان منجر به کاهش خطر CHD می شوند.

فرایند LDL فرایند فیلتر کردن مولکول LTL-c از خون بیمار است. عمدتا در افراد مبتلا به FH استفاده می شود (به زیر مراجعه کنید). این فرایند ، که معمولاً منجر به کاهش شدید سطح LDL-c می شود ، همچنین منجر به کاهش زیادی در خطر CHD برای این افراد می شود.

آفرزیس LDL سطح کلسترول LDL را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد از 7.42 +/- 1.73 تا 3.13 +/- 0.80 میلی مول/لیتر (58) در مقایسه با گروهی که درمان دارویی دریافت می کردند ، از 6.03 +/- 1.32 تا 4.32 +/- 1.53 میلی مول/لیتر (28). با تجزیه و تحلیل کاپلان مایر از وقایع کرونری شامل سکته قلبی غیر کشنده ، آنژیوپلاستی کرونری از طریق جلدی ، پیوند بای پس عروق کرونر و مرگ ناشی از CHD ، میزان کل وقایع عروق کرونر در گروه افسردگی LDL 72٪ کمتر بود (10)) مانند گروه درمان دارویی (36) (p = 0.0088).

شواهد شماره 4: افرادی که دارای نقص ژنتیکی هستند و از سطوح کلسترول بسیار بالا رنج می برند (هیپرکلسترولمی خانوادگی) در سنین بسیار کم بر اثر بیماری قلبی جان خود را از دست می دهند. کاهش سطح کلسترول در این افراد شانس زنده ماندن آنها را تا حد زیادی افزایش می دهد.

کلسترول خون بالا (FH) یک نقص ژنتیکی است که منجر به کلسترول LDL بسیار بالا در خون می شود.

متأسفانه برای این افراد ، خطر ابتلا به یک بیماری قلبی عروقی به شدت افزایش یافته است 1.

خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلبی کشنده یا غیر کشنده در 60 سالگی برای مردان 52 درصد و 31.8 درصد برای زنان زن مبتلا به FH در مقایسه با 12.7 درصد و 9.1 درصد برای اعضای خانواده بدون FH بود. 1

اثبات شماره 5: مطالعات جمعیت به طور مداوم نشان می دهد که قرار گرفتن در معرض کلسترول بالا در طول عمر با افزایش خطر و مرگ و میر قلبی عروقی مرتبط است.

کاملا خود توضیحی مطالعات اپیدمیولوژیکی و جمعیتی ارتباط قوی بین کلسترول بالای سرم و CHD را پیدا کرده اند. 1

بنابراین عمدتا ما شواهد قوی داریم که:

  • رژیم غذایی کلسترول در حیوانات (در بسیاری از گونه های مختلف) باعث تصلب شرایین می شود

  • افرادی که از نظر ژنتیکی سطح کلسترول پایینی دارند و کمتر بر اثر بیماری عروق کرونر می میرند

  • افرادی که از نظر ژنتیکی سطح کلسترول بالایی دارند و در سنین بسیار پایین بر اثر بیماری قلبی می میرند

  • داروها و سایر مداخلات شیوه زندگی که سطح کلسترول را کاهش می دهد ، خطر ابتلا به CHD را کاهش می دهد

  • مطالعات جمعیتی که به طور مداوم نشان می دهد افرادی که دارای سطح کلسترول بالا هستند بیشتر دچار بیماری عروق کرونر می شوند و از آن رنج می برند.

چه توضیحی غیر از کلسترول می تواند همه این مشاهدات را توضیح دهد؟ چه چیزی می تواند یک عامل اتصال متفاوت به غیر از کلسترول برای همه اینها باشد؟

در حال حاضر هیچ کس در اینجا نمی گوید کلسترول وجود دارد فقط عامل خطر. هر چیزی که آسیب به دیواره شریان را افزایش دهد و باعث التهاب شود (فشار خون بالا ، سیگار کشیدن ، افزایش قند خون ، اسید چرب اشباع ، عامل عفونی) در شروع و پیشرفت بیماری دخیل است ، اما برای تشکیل کلسترول و لیپوپروتئین لازم است.

امیدوارم این بتواند منجر به بحث سالم در مورد این موضوع شود و به مردم کمک کند تا بفهمند چرا حفظ سطح کلسترول در محدوده طبیعی ، که باید زیر 150 میلی گرم در دسی لیتر باشد ، مهم است.

به نظر بسیاری ، ارتباط بین کلسترول بالا و بیماری عروق کرونر یکی از قوی ترین پیوندها در علم زیست پزشکی مدرن است.

اگر به معیارهای برادفورد-هیل برای تعیین علّت نگاه کنیم ، پیوند CHD کلسترول بالا برای هر 9 معیار سازگار است ، که به احتمال زیاد واقعیّت علیت است.

به نقل از ارمیا استاملر (یکی از محققان برجسته در زمینه بیماریهای قلبی و عروقی قرن بیستم) در نقد خود (بسیار توصیه می شود) متاآنالیز 2010 در مورد SFAs و CHD

در واقع ، اصلاح رژیم غذایی مهم برای آتروژنز آزمایشی ، sine qua non یا materia peccans (اصطلاح Anitschkow) ، جذب کلسترول است. این امر از زمان پیشرفت Anitschkow و همکاران (صدساله ای که مستلزم آتش سوزی و بحث است) و هزاران آزمایش بر روی پستانداران و گونه های پرندگان – گیاهخوار ، گوشتخوار و همه چیزخوار – از جمله نخستی های غیرانسانی ، فرضیه ای است که در سال 1908-1912 انجام شد. نادیده گرفتن این واقعیت در بررسی انسانها به این معنی است که اساس داروینی تحقیقات زیست پزشکی فاقد اعتبار است و / یا مجموعه ای از شواهد متناقض قابل ملاحظه در انسان وجود دارد. هیچ کدام اینطور نیست

اعتبار un

u / oehaut

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


*