کشف ابرنورونها در مغز سالمندان – شما آنلاین


کشف ابرنورونها در مغز سالمندان
کشف ابرنورونها در مغز سالمندان

بر اساس یک پژوهش جدید، افراد سالم سالم که اصطلاحا «SuperAger» یا «اَبَرپیر» نامیده می‌شوند، در مغز خود ابرنورون‌هایی دارند که با افزایش سن به خاطراتشان کمک می‌کنند. اما چه چیزی این سالمندان را جوان نگه می‌دارد؟ آیا این سالمندان سالم یا ابرپیر اصطلاحی است که توسط مرکز نورولوژی شناختی و […]

بر اساس یک پژوهش جدید، افراد سالم سالم که اصطلاحا «SuperAger» یا «اَبَرپیر» نامیده می‌شوند، در مغز خود ابرنورون‌هایی دارند که با افزایش سن به خاطراتشان کمک می‌کنند.
اما چه چیزی این سالمندان را جوان نگه می‌دارد؟ افراد این سالمندان سالم یا ابرپیر که اصطلاحی است که توسط نورولوژی شناختی و بیماری آلزایمر Mesulam Northwestern ابداع شده و افراد ۸ ساله و بالاتر را توصیف می کند، معمولی های سالم را برای تیز نگه داشتن ذهن خود در مرکز میگیرند، اما یک پژوهش جدید نشان می دهد. می‌دهد که اعصاب مغز آن‌ها نیز در این موضوع دخیل است. این نورون‌های بزرگ‌تر به آن‌ها اجازه می‌دهند با سرعت بسیار پایین‌تری از سن واقعی خود پیر شوند.
این پژوهش جدید نشان می‌دهد که اعصاب ناحیه‌ای از مغزی است که حافظه‌ی آن حافظه است، به نام قشر انتورینال (ERC) در این افراد در مقایسه با همسالان خود با قابلیت‌های شناختی متوسط، بسیار بزرگ‌تر است. این مقایسه گروه همسالان شامل سالمندان با شروع زودرس بیماری آلزایمر و افراد ۲۰ تا ۳۰ سال جوان از آن‌ها بود.
ابرنورونهای ابرپیرها
محققان دریافتند که این افراد دارای رگه‌های پرورش دهنده تائو (tau) یا رسوبات غیرعادی نورانی هستند که می‌توانند درون درون خود تجمع کنند و به آن‌ها آسیب برسانند. این گیاهان تائو علائم بزرگی از بیماری آلزایمر هستند.
پژوهش روی این افراد و یادی باورنکردنی خاطرات آن‌ها در دانشکده پزشکی دانشگاه نورث‌وسترن فاینبرگ در شیکاگو انجام شد و «برنامه تحقیقاتی ابرپیری نورث‌وسترن» نام دارد. این پژوهش می‌دهد که ابرپیرها با حافظه‌های خارق‌العاده، دارای ویژگی‌های بیولوژیکی به‌فردی هستند که شامل سلول‌های عصبی سالم‌تر در ناحیه ERC در مغزشان است.
در این مطالعه ذکر شده است که شرکت های مغز خود را برای تحقیق پس از مرگشان، اهدا کرده اند.
«تامار گفن»، نویسنده اصلی این مطالعه و یار روانپزشکی و علوم رفتاری در دانشکده پزشکی فاینبرگ دانشگاه نورث وسترن می‌گوید: برای اینکه بفهمیم چگونه و چرا ممکن است افراد در برابر بیماری آلزایمر مقاوم باشند، مهم است که مغز ابرپیرها به دلیل مرگ است. از نزدیک مورد بررسی قرار گیرد تا دریابیم که چه چیزی مغز آن‌ها را به فرد می‌کند و چگونه می‌توان از ویژگی‌های بیولوژیکی آن‌ها برای کمک به سالمندان برای جلوگیری از بیماری آلزایمر استفاده کرد؟
برای این پژوهش، مغز شش فرد ابرپیر، هفت فرد مسن که از نظر شناختی متوسط ​​هستند، شش فرد جوان و پنج فرد به مراحل اولیه آلزایمر را بررسی کردند. سپس سلول‌های عصبی را در ناحیه ERC مغز آن‌ها اندازه‌گیری کردند و به دنبال وجود گره‌ها و انباشته‌های تائو در قشر مغز آن‌ها بودند.
آن‌ها متوجه می‌شوند که مغزپیرها حاوی انباشت پرورش دهنده هستند که باعث بروز آلزایمر می‌شود، نمی‌شود.
تحقیقات این پژوهش
پژوهشگران در این پژوهش، دریابند که یک نورون در امان ماند از انباشت تائو می‌توان یکپارچگی ساختاری خود را حفظ کرد، به این معنی که می‌تواند سالم و بزرگ بماند. عکس این موضوع نیز درست به نظر می‌رسد. انباشت و گره خوردن تائو می‌تواند باعث کوچک شدن نورونها شود.
این یافته به پژوهشگران اجازه می‌دهد که برای جلوگیری از بیماری آلزایمر و بیماری مخرب آن‌ها نزدیک‌تر شوند.
گفن می‌گوید: بینش قابل‌توجهی است که ابرپیر با نورون‌های بزرگ‌تر نسبت به همتایان و حتی افراد جوان‌تر از خود نشان می‌دهند، ممکن است به این معنا باشد که این سلول‌های بزرگ از بدو تولد وجود داشته باشند و از نظر ساختاری در طول زندگی‌شان حفظ شود. ما نتیجه می‌گیریم که نورون‌های بزرگ‌تر نشانه‌های بیولوژیکی از مسیر ابرپیری هستند.
پژوهشگران می‌کنند، این امکان وجود دارد که افراد با این سلول‌های بزرگ‌تر به دنیا بیایند که به آن‌ها اجازه می‌دهند از نظر ذهنی و شناختی بهتر از همسالان خود باقی بمانند.
این پژوهش در حل معمای علت بیماری آلزایمر نوید بزرگی را نشان می دهد. این مطالعه به پژوهشگران اجازه می‌دهد تا عوامل اولیه آلزایمر را شناسایی کنند و گام‌هایی را در جهت ایجاد یک روش درمانی و شاید حتی یک درمان و معالجه کارآمد بردارند.
اما امید واقعی، کلی از این بیماری و فهمیدن این است که چگونه ابرپیرها در وهله اول به آلزایمر مبتلا نمی‌شوند و چگونه می‌توان از شکل‌گیری آن جلوگیری کرد. ویژگی های شیمیایی، متابولیکی ژنتیکی این سلول ها چیست که آن ها را می پذیرند یا می کنند؟ هرگاه به این سوال پاسخ داده شود، می‌توانم از آن برای ایجاد بیماری ناتوان کننده و پیشرونده آلزایمر استفاده کنم.
نتایج این پژوهش جدید در مجله The Journal of Neuroscience منتشر شده است.